’s Morgensvroeg om op tijd op school en werk te raken… Of ’s avonds bij het naar bed brengen van de kinderen, zijn vaak van die momenten dat het gemoed in huis het kookpunt bereikt! Het ‘heksenuurtje’ voor menig ouder. ‘Stop met treuzelen!’ ‘Houd nu eens op met dat geschreeuw’ ‘Ja, je moet een trui aan vandaag!’ Het geduld is op, het stresslevel rijst! Herkenbaar? Waarschijnlijk wel, geloof mij voor veel ouders is dit het geval. 

Jouw doorgaans rustige kalme zelf is eventjes offline op dit moment, niet bereikbaar, off duty. Een uitdaging om op zo een moment een nieuwe pot met geduld open te trekken, die pot is soms niet eens vindbaar.  Het lijkt op deze momenten wel of de kinderen niet luisteren. Maar een kind dat niet luistert is vaak gewoon nog met iets anders bezig. In zijn of haar ogen iets mega-belangrijks misschien. Het juiste elastiekje uitkiezen om in het haar te doen, een scene uit Paw Patrol naspelen met zijn auto’s of is misschien gewoon moe aan het eind van de dag en daardoor even minder bereikbaar.

Jij kunt op zo een moment dat je toch de aandacht wilt van jouw kind het best even in de belevingswereld stappen. ‘Zal ik even meekijken welk elastiek bij jouw outfit past, dan gaan we daarna…’ ‘Wow, zijn al jouw superhelden in actie gekomen wat is er aan de hand’? Zodra je merkt dat het contact er is kan je de vraag stellen; ‘Komt deze superheld aan tafel zitten voor zijn ontbijt?’

We zijn zelf geneigd om een tikje kort door de bocht te formuleren. Stop daarmee! Niet doen! Door jouw wens positief te verwoorden en aan te geven wat je wél wilt zien, leg je de aandacht bij wat gewenst en positief is. Behalve dat er op deze wijze duidelijker gecommuniceerd wordt, blijken kinderen ook sneller te gehoorzamen wanneer ze op een positieve manier worden aangesproken dan wanneer een volwassene boos of kortaf doet. Doe er jouw voordeel mee 😉 Bovendien voel jij jouzelf hier vast ook prettiger bij!

Deze positieve wijze van communiceren kan je ook doortrekken op andere momenten buitenom ons heksenuurtje natuurlijk. Als jouw kind op een plaats dat dit gevaar kan opleveren voorbij komt stormen ‘tip’ dan; Wandel hier maar rustig’. Dan weet het kind gelijk wat er verwacht wordt en kan het zijn gedrag aanpassen. Als je tipt; ‘Niet rennen’. Zal het zich eerder druk kunnen maken om het verbod en zich daarnaast vrij voelen om alsnog te huppelen, radslagen, kruipen, what ever. Een kinderbrein is erg creatief 😉

Door regels op te stellen die gewenst gedrag stimuleren in plaats van ongewenst gedrag ‘verbieden’, leg je de focus op het positieve en het gedag dat je wel wilt zien, dat helpt dus ook om dat uit te voeren! Het houdt dus wel in dat je grenzen stelt, maar deze positief verwoord.

PS Ga jij dit thuis uitproberen? Ik ben benieuwd wat het jou heeft opgeleverd. Laat het mij vooral even weten!